Υπουργική Απόφαση για Συμμόρφωση Τραπεζών με Αμετάκλητες Δικαστικές Αποφάσεις και Μείωση Επιτοκίων

30 Ιουνίου 2008

Ο Υπουργός Ανάπτυξης κ. Χρήστος Φώλιας και ο Υφυπουργός Ανάπτυξης κ. Γεώργιος Βλάχος υπέγραψαν απόφαση με θέμα την απαγόρευση αναγραφής Γενικών Όρων Συναλλαγών που έχουν κριθεί καταχρηστικοί με αμετάκλητες δικαστικές αποφάσεις στις συμβάσεις που συνάπτουν τα πιστωτικά ιδρύματα με τους δανειολήπτες.

Η υπουργική απόφαση αφορά σε 3 κατηγορίες τραπεζικών προϊόντων:

  1. συμβάσεις  στεγαστικών δανείων κυμαινόμενου επιτοκίου
  2. συμβάσεις  χορήγησης πιστωτικών καρτών
  3. συμβάσεις  λογαριασμού καταθέσεως

Οι 15 καταχρηστικοί όροι συναλλαγών:

Με την έκδοση της συγκεκριμένης υπουργικής απόφασης ρυθμίζονται μια σειρά από σημαντικά ζητήματα που αντιμετωπίζουν οι καταναλωτές τραπεζικών προϊόντων και οι δανειολήπτες στις συναλλαγές τους με τις τράπεζες και συγκεκριμένα:

  • Απαγορεύεται η τράπεζα να ζητήσει από τον καταναλωτή ποινή προεξόφλησης σε περίπτωση που ο ίδιος θελήσει να προεξοφλήσει το δάνειο που οφείλει μετά τον πρώτο χρόνο σε στεγαστικό δάνειο με κυμαινόμενο επιτόκιο.
  • Προβλέπεται ότι οι τόκοι που θα επιβαρύνεται ο καταναλωτής σε περίπτωση στεγαστικού δανείου κυμαινόμενου επιτοκίου, θα υπολογίζονται με βάση τις 365 ημέρες και όχι τις 360 ώστε να αποφεύγονται οι σε βάρος του πρόσθετες χρεώσεις.
  • Απαγορεύεται η είσπραξη εξόδων «χρηματοδότησης», «προέγκρισης δανείου», ή «εξέτασης αιτήματος δανείου», κλιμακούμενων ανάλογα με το ποσόν του δανείου.
  • Απαγορεύεται η επιβολή ποσού «προμήθειας» ή «εξόδων φακέλου»
  • Απαγορεύεται η τράπεζα σε περίπτωση που καθυστερήσει ο καταναλωτής να πληρώσει έστω και μία δόση ή μέρος κάποιας δόσης δανείου που χρωστάει να του ζητήσει όλο το υπόλοιπο ποσό δανείου συμπεριλαμβανομένων και των τόκων που αναλογούν στο δάνειο που του χορηγήθηκε.
  • Απαγορεύεται η τράπεζα όταν υποθηκεύει το σπίτι ενός καταναλωτή ο οποίος το αγοράζει με στεγαστικό δάνειο και εγγυάται για το δάνειο αυτό και κάποιο άλλο πρόσωπο, να ζητά ως επιπλέον εξασφάλισή  της και την μεταβίβαση των ενοικίων που τυχόν εισπράττει ο καταναλωτής σε περίπτωση που ενοικιάζει το σπίτι.
  • Απαγορεύεται η τράπεζα να υποχρεώνει τον εγγυητή του δανείου να παραιτείται από δικαιώματα που του αναγνωρίζει ο νόμος, όταν από δική της υπαιτιότητα δεν φροντίζει εγκαίρως να ικανοποιηθεί από το πρόσωπο στο οποίο η ίδια έχει χορηγήσει το δάνειο.
  • Απαγορεύεται η τράπεζα να επιβάλει προμήθεια σε περίπτωση που ο καταναλωτής κάνει ανάληψη μετρητών με τη μορφή δανείου από πιστωτική κάρτα.
  • Απαγορεύεται η τράπεζα να αυξάνει αυθαίρετα και αναιτιολόγητα το επιτόκιο στις πιστωτικές κάρτες χωρίς να το προσδιορίζει επακριβώς, να το συνδέει και να το προσαρμόζει με επιτόκιο αναφοράς, π.χ. Euribor.
  • Απαγορεύεται η τράπεζα σε περίπτωση δικαστικής διαμάχης με κάποιο καταναλωτή σχετικά με κάποιο όρο που αφορά σύμβαση για έκδοση πιστωτικής κάρτας να υποχρεώνει τον τελευταίο να μεταβαίνει στα δικαστήρια της έδρας της για να δικασθεί η υπόθεσή του. Έτσι, αποφεύγονται άσκοπες μετακινήσεις και έξοδα των καταναλωτών, οι οποίοι σε μία τέτοια περίπτωση θα μπορούν να προσφύγουν στο δικαστήριο που βρίσκεται στην περιφέρεια της κατοικίας τους.
  • Κατοχυρώνεται η περίπτωση σύμφωνα με την οποία ο καταναλωτής θα μπορεί να αμφισβητήσει τυχόν χρεώσεις και οφειλές από πιστωτική κάρτα, ακόμα και αν δεν αντιδράσει εγκαίρως και σύμφωνα με τις προθεσμίες που του έχει τάξει η τράπεζα.
  • Απαγορεύεται η τράπεζα να καταγγείλει οποτεδήποτε, χωρίς προειδοποίηση ή αιτιολόγηση, τη σύμβαση πίστωσης με τον κάτοχο (ή και να απαγορεύσει οποιαδήποτε χρήση της κάρτας), καθώς και να τροποποιεί μονομερώς οποιοδήποτε όρο της σύμβασης.
  • Απαγορεύεται η τράπεζα να αναπροσαρμόζει την ετήσια συνδρομή πιστωτικής κάρτας χωρίς προηγουμένως να ενημερώνει τον κάτοχο  καταναλωτή.
  • Απαγορεύεται η τράπεζα να παρακρατά προμήθεια ή να επιβάλει έξοδα στους καταναλωτές για την χορήγηση βεβαίωσης οφειλών.
  • Απαγορεύεται η τράπεζα να επιβάλει χρεώσεις σε λογαριασμούς με καταθέσεις χρημάτων κάτω από το όριο που η ίδια καθορίζει.

Με αφορμή την έκδοση της υπουργικής απόφασης ο Υπουργός Ανάπτυξης Χρήστος Φώλιας έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Με την απόφαση αυτή αποκτούν καθολική εφαρμογή αμετάκλητες δικαστικές αποφάσεις που έχουν εκδοθεί από το 1998 και μετά, αλλά ορισμένα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα με διάφορες προφάσεις απέφευγαν να τηρήσουν.

Με απλά λόγια αυτό σημαίνει ότι οι τράπεζες θα πρέπει να εφαρμόζουν τις αποφάσεις αυτές στις συναλλαγές τους με  όλους τους καταναλωτές, χωρίς να απαιτείται ο καταναλωτής να προσφεύγει κάθε φορά στη δικαιοσύνη για να πετύχει την απάλειψη όρου που έχει ήδη κριθεί καταχρηστικός με αμετάκλητη δικαστική απόφαση.

Εάν παρατηρηθούν περιπτώσεις (είτε από καταγγελίες καταναλωτών, είτε από αυτεπάγγελτη έρευνα) μη συμμόρφωσης των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων με τη συγκεκριμένη υπουργική απόφαση, θα επιβάλλονται οι κυρώσεις που προβλέπονται στο νόμο.

Με αφορμή την έκδοση της συγκεκριμένης υπουργικής απόφασης καλούμε τις τράπεζες να επαναπροσδιορίσουν την πολιτική τους στο ζήτημα καθορισμού των επιτοκίων των πιστωτικών καρτών που διαθέτουν στο καταναλωτικό κοινό.

Τα επιτόκια των πιστωτικών καρτών των Ελληνικών χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων είναι κατά πολύ υψηλότερα από τα εξωτραπεζικά επιτόκια δανεισμού, από τα αντίστοιχα επιτόκια πιστωτικών καρτών σε άλλες χώρες της ΕΕ, αλλά και από τα επιτόκια καταναλωτικών και στεγαστικών δανείων στη χώρα μας.

Γι’ αυτό καλούμε τις τράπεζες στα πλαίσια της αυτορρύθμισης να αναπροσαρμόσουν τα επιτόκια των πιστωτικών καρτών, σε χαμηλότερα επίπεδα.

Παράλληλα διερευνάται η δυνατότητα θεσμικής παρέμβασης στο συγκεκριμένο θέμα, που θα αξιοποιεί το σκεπτικό παλαιότερης δικαστικής απόφασης και την εμπειρία άλλων χωρών χωρίς να αντιτίθεται στη λειτουργική ανεξαρτησία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και στο ευρωπαϊκό δίκαιο περί ανταγωνισμού.

Η απόφαση αυτή αποτελεί έναν ακόμη κρίκο στην αλυσίδα προσπαθειών που από κοινού με τις ενώσεις καταναλωτών και με εκπροσώπους του τραπεζικού κλάδου, έχουμε ξεκινήσει με στόχο την αντιμετώπιση στρεβλώσεων στην αγορά τραπεζικών προϊόντων και τη δημιουργία κουλτούρας υπεύθυνου δανεισμού.

Η προσπάθεια αυτή θα συνεχιστεί με συνέπεια και υπευθυνότητα μακριά από λαϊκισμούς και υπερβολές, αλλά και χωρίς συμβιβασμούς και εκπτώσεις εκεί που οι επιχειρηματικές πρακτικές δεν σέβονται τους νόμους και την κοινή λογική.»

Όλα τα παραπάνω αξίζει να μελετηθούν προσεκτικά καθώς αποτελούν σημαντικό εργαλείο στα χέρια όλων των καταναλωτών-δανειοληπτών κατά τις συναλλαγές τους με τις τράπεζες.

Πηγή: Υπουργείο Ανάπτυξης

Advertisements

Νέο θεσμικό πλαίσιο για τη σύσταση εμπορικών εταιριών

3 Ιουνίου 2008

Νέο θεσμικό πλαίσιο για τη σύσταση εμπορικών εταιρειών, που φιλοδοξεί να μειώσει δραστικά περισσότερο από 50% τις γραφειοκρατικές διαδικασίες, αλλά και το κόστος ίδρυσης της νέας εταιρείας αναμένεται να κατατεθεί στην Βουλή.

Η νέα ρύθμιση εισάγει δύο καινοτόμα στοιχεία, την καθιέρωση one stop shop ή Σημείο Υποδοχής στα Επιμελητήρια της χώρας, όπου θα κατατίθενται όλα τα δικαιολογητικά και το Ενιαίο Τέλος Ίδρυσης της εταιρείας, το οποίο ενσωματώνει το σύνολο των τελών φόρων και εισφορών που προβλέπουν οι ισχύουσες διατάξεις για τη σύσταση ομόρρυθμων (ΟΕ), ετερόρρυθμων εταιρειών, εταιρειών περιορισμένης ευθύνης (ΕΠΕ) και (ΑΕ).

Στόχος είναι, με τις πολιτικές, η εκπόνηση των οποίων ξεκίνησε στις αρχές του 2007, σε εφαρμογή σχετικών αποφάσεων της Εαρινής Συνόδου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου το 2006, να μειωθούν σε 3-4 οι διαδικασίες που απαιτούνται για τη σύσταση μιας εμπορικής εταιρείας από 14 ώς 18, που είναι σήμερα ανάλογα με τη μορφή της.

Ταυτόχρονα, στόχος είναι να μειωθεί το κόστος ίδρυσης από 1366 ευρώ που είναι κατά μέσον όρο σήμερα, ένα από τα υψηλότερα στην ΕΕ, στα 750 ευρώ περίπου.

Εμπορικό μητρώο

Με το νέο σύστημα ο επιχειρηματίας θα προσέρχεται στην υπηρεσία one stop shop, δηλαδή στο Σημείο Υποδοχής που θα είναι η Υπηρεσία Γενικού Εμπορικού Μητρώου σε κάθε Επιμελητήριο της χώρας.

Εκεί θα υποβάλει τα δικαιολογητικά που απαιτούνται για τη σύσταση ΟΕ, ΕΕ, ΕΠΕ και ΑΕ, καθώς και κάθε άλλη πράξη και στοιχείο που υποβάλλεται σε δημοσιότητα, σύμφωνα με τις διατάξεις που ισχύουν για την περίπτωσή του. Θα εγγράφεται άμεσα και στη συνέχεια θα προσέρχεται μόνον στη ΔΟΥ για την καταβολή του ενιαίου τέλους και την έναρξη των εργασιών, χωρίς να χρειάζεται να προσκομίζει ξανά τα νομιμοποιητικά έγγραφα της εταιρείας,

Όλοι οι φορείς που θα απαιτούν στοιχεία για τη νόμιμη και τη φορολογική υπόσταση της νέας εταιρείας θα συναλλάσσονται και θα τα αντλούν από το Γενικό Εμπορικό Μητρώο.

Παράλληλα, έχουν ήδη προωθηθεί στη Βουλή ρυθμίσεις ειδικά για τις ΕΠΕ που μειώνουν το ελάχιστο απαιτούμενο καταβλητέο κεφάλαιο για την ίδρυση μιας ΕΠΕ και βελτιστοποιούν τη διαδικασία δημοσιότητας για τη σύσταση ΕΠΕ, ως προς τη δημοσίευση των σχετικών εγγράφων στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως και την ενεργοποίηση της εταιρείας.

Κόστος Ίδρυσης

Η απόφαση απλοποίησης των διαδικασιών ίδρυσης εμπορικών εταιρειών της ΕΕ έχει θέσει ως στόχο στα τέλη του 2007 να είναι δυνατή η σύσταση της εταιρείας σε διάστημα μιας εβδομάδας σε οποιοδήποτε σημείο της ΕΕ.

Ταυτόχρονα, οι δαπάνες έναρξης θα πρέπει να είναι οι χαμηλότερες δυνατές και για την πρόσληψη του πρώτου εργαζόμενου πρέπει να αρκεί η επίσκεψη σε έναν μόνον σημείο επαφής της δημόσιας διοίκησης, Για την επίτευξη των στόχων αυτών, η ΕΕ προβλέπει την καθιέρωση one stop shop, τη μείωση χρόνου διαδικασίας και τη μείωση κόστους διαδικασίας.

Σήμερα η Ελλάδα είναι η μόνη από τα κράτη – μέλη της ΕΕ που δεν έχει συμμορφωθεί με κανέναν από τους τρεις στόχους. Ως σημεία αναφοράς, έρευνα που διενήργησε για το σκοπό αυτό η κομισιόν όρισε για το χρόνο ίδρυσης μιας εταιρείας τις 15 ημέρες και ως μέσο κόστος ίδρυσης τα 830 ευρώ.

Ειδική έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την παρακολούθηση των ενεργειών συμμόρφωσης των κρατών μελών, που δημοσιεύτηκε τον Οκτώβριο του 2007, δίνει για την Ελλάδα ως μέσο χρόνο ίδρυσης μιας εμπορικής εταιρείας τις 30 ημέρες και ως μέσο κόστος τα 1.366 ευρώ.

Ευρωπαϊκή Ένωση

Τα κράτη μέλη της ΕΕ που έχουν συμμορφωθεί πλήρως με τους στόχους που έθεσε το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο το 2006, είναι το Βέλγιο, η Δανία, η Εσθονία, η Γαλλία, η Πορτογαλία, η Ρουμανία, η Σλοβενία και η Αγγλία.

Ως προς το κόστος ίδρυσης, μόνον τέσσερα κράτη μέλη είναι πάνω από το καθορισθέν σημείο αναφοράς των 830 ευρώ. Η Ιταλία με 2.673 ευρώ, η Ελλάδα με 1.366 ευρώ, η Ολλανδία με 1.040 ευρώ και το Λουξεμβούργο με 1.000 ευρώ.

Αντίθετα τα τέσσερα κράτη μέλη με το χαμηλότερο κόστος είναι η Δανία με μηδέν ευρώ, η Ιρλανδία με 50 ευρώ, η Αγγλία με 54 ευρώ και η Γαλλία με 84 ευρώ.

Πηγή: Υπουργείο Ανάπτυξης